Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

NeuroAffective Relational Model™ (NARM™)

 

W ostatnich latach samoregulacja stała się istotnym zagadnieniem w myśleniu psychologicznym. NeuroAffective Relational Model™ (neuro-afektywny model relacji, zwany dalej NARM™), którego twórcą jest dr Laurence Heller, wnosi do praktyki klinicznej współczesne rozumienie samoregulacji. Model ten, oparty na zasobach i pracy nieregresywnej, podkreśla znaczenie wspierania klientów w nawiązywaniu połączenia z tymi częściami self, które są zorganizowane, spójne i funkcjonują prawidłowo. Pozwala on uświadomić sobie części zdezorganizowane i dysfunkcyjne bez koncentrowania się na elementach regresyjnych jako na głównym temacie pracy terapeutycznej.

 

WIĘŹ - nasze najgłębsze pragnienie i źródło największego lęku

NARM™ służy do leczenia traumy relacji i przywiązania poprzez pracę nad wczesnymi nieświadomymi wzorcami zerwania więzi, które wpływają na naszą tożsamość, emocje, fizjologię oraz zachowania. NARM™ - będący zarówno narzędziem psychodynamicznym, jak i zorientowanym na ciało - koncentruje się jednocześnie na rozpoznawaniu zaburzeń więzi i objawów rozstrojenia układu nerwowego oraz na ich wzajemnym oddziaływaniu. Bazuje on na powiązaniach pomiędzy problemami psychologicznymi a ciałem i, czerpiąc z umiejętności stosowanych w pracy z traumą szokową, tworzy spójne podejście do leczenia traumy rozwojowej. W pracy "tu i teraz" na relacji, NARM™ inspiruje się modelami psychodynamicznymi, takimi jak teoria przywiązania czy teoria relacji z obiektem. Wykorzystuje również elementy Somatic Experiencing®, a także odmienne od nurtów zachodnich orientacje w kwestii natury tożsamości. Przyswojenie sobie pracy ujmującej wszystkie wspomniane elementy stanowi radykalną zmianę w klinicznym podejściu do leczenia traumy relacji i przywiązania.

 

Główne założenia

NeuroAffective Relational Model™ skupia się na podstawowych zadaniach i integracji funkcjonalnej rozwoju biologicznego i psychologicznego. Model ten:

  • łączy podejście oparte na układzie nerwowym z pracą na relacji;
  • wnosi integrujące wiedzę o rozwoju człowieka interwencje kliniczne, które stosują uważność somatyczną i pracę zorientowaną na zasobach, aby zakotwiczyć samoregulację w działaniu układu nerwowego;
  • pracuje klinicznie z powiązaniem pomiędzy problemami psychologicznymi a ciałem poprzez wspieranie zdolności ciała do samoregulacji i regulacji układu nerwowego;
  • uważnie zgłębia mocno zakorzenione identyfikacje i przeciwidentyfikacje, które uznajemy za swoją tożsamość.

W podejściu NARM™ pracuje się jednocześnie z fizjologią i psychologią osoby, która doświadczyła traumy rozwojowej, i koncentruje się na współzależności pomiędzy kwestiami tożsamości a zdolnościami do regulacji oraz budowania więzi.

NARM™ uznaje za najistotniejsze następujące aspekty pracy:

  • wspieranie więzi i organizacji,
  • eksplorowanie tożsamości,
  • pracę w teraźniejszości,
  • regulację układu nerwowego.

 

Pięć organizujących tematów rozwojowych

Istnieje pięć rozwojowych tematów życiowych i związanych z nimi zasobów, które są kluczowe dla naszej zdolności samoregulacji i wpływają na naszą umiejętność bycia „tu i teraz” wobec samych siebie i innych.

  • Kontakt. Czujemy, że przynależymy do świata. Jesteśmy w kontakcie z naszym ciałem i z naszymi emocjami i jesteśmy zdolni tworzyć spójną więź z innymi.
  • Dostrojenie. Posiadamy zdolność do rozpoznawania własnych potrzeb, do sięgania po obfitość tego, co oferuje nam życie oraz do jej przyjmowania.
  • Zaufanie. Mamy wrodzone zaufanie do siebie i innych. Czujemy się wystarczająco bezpiecznie, aby pozwolić na zdrową współzależność z innymi ludźmi.
  • Autonomia. Jesteśmy w stanie mówić „nie” i ustanawiać granice w relacji z innymi. Mówimy, co myślimy, bez poczucia winy czy strachu.
  • Miłość-Seksualność. Mamy otwarte serce i jesteśmy w stanie łączyć miłosną relację z pełną witalności seksualnością.

Gdy tych pięć podstawowych potrzeb jest zaspokojonych, doświadczamy regulacji i więzi. Czujemy się bezpiecznie i ufamy naszemu otoczeniu, pozostajemy w przepływie i kontakcie z sobą i z innymi. Doświadczamy poczucia równowagi i ekspansji. Gdy natomiast potrzeby te nie są zaspokajane, rozwijamy style przetrwania, aby poradzić sobie z dysregulacją i brakiem kontaktu.

 

PODSTAWOWA POTRZEBA

ZWIĄZANE Z NIĄ PODSTAWOWE ZDOLNOŚCI KLUCZOWE DLA OSIĄGNIĘCIA DOBROSTANU

Kontakt

Zdolność do bycia w kontakcie z własnym ciałem i emocjami. Zdolność do bycia w kontakcie z innymi.

Dostrojenie

Zdolność dostrojenia się do własnych potrzeb i emocji. Zdolność do rozpoznawania tego, co jest karmiące na poziomie fizycznym i emocjonalnym, do sięgania po to oraz do przyjmowania tego.

Zaufanie

Zdolność do zdrowej zależności i współzależności.

Autonomia

Zdolność do stawiania zdrowych granic. Zdolność do mówienia „nie” i stawiania granic. Zdolność do mówienia tego, co się myśli, bez poczucia winy czy strachu.

Miłość-Seksualność

Zdolność do życia z „otwartym” sercem. Zdolność do połączenia miłosnej więzi z witalną seksualnością.

 

Fundamentalna zmiana

Podczas gdy psychoterapia psychodynamiczna w znacznym stopniu skupia się na rozpoznawaniu patologii oraz na problemach, NARM™ jest modelem terapii i rozwoju, który podkreśla pracę z mocnymi stronami, a także z samymi objawami. Koncentruje się on na zasobach, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych, aby wspierać rozwijanie coraz większych umiejętności samoregulacji.

U samego podłoża tego, co wydaje się być szerokim wachlarzem fizycznych i emocjonalnych objawów większości psychologicznych i fizjologicznych problemów, leży zaburzenie co najmniej jednego z pięciu organizujących tematów związanych ze stylami przetrwania.

Na początku style przetrwania mają funkcje adaptacyjne – świadczą one o sukcesie a nie o patologii. Jednak, ponieważ mózg korzysta z wiedzy zdobytej w przeszłości, aby przewidywać przyszłość, style przetrwania pozostają zafiksowane w układzie nerwowym i tworzą adaptacyjną, ale fałszywą, tożsamość. To uporczywa trwałość stylów przetrwania, niegdyś adekwatnych, upośledza teraźniejsze zdolności doświadczania i wywołuje symptomy. Te wzorce przetrwania, które przeżyły swą przydatność, wywołująciągły brak kontaktu z naszym autentycznym JA oraz z innymi.

NARM™ skupia się nie tyle na tym, dlaczego dana osoba jest taka, jaka jest, a raczej na tym, jak jej styl przetrwania zaburza doświadczanie obecnej chwili. Rozumienie tego, w jaki sposób te wzorce  zachowań powstały, może być dla klienta pomocne, jednak głównie sprowadza się ono do rozpoznania w nich stylów przetrwania, które wpływają na obecny sposób doświadczania.

 

Metaproces

Każda tradycja terapeutyczna zawiera nieodłączny metaproces. Uczy on klienta zwracać uwagę na pewne elementy swego doświadczania, a inne ignorować. Gdy terapia jest zorientowana na deficyty, bóle czy dysfunkcje, klient nauczy się skupiać właśnie na deficytach, bólu czy dysfunkcjach. Koncentrowanie się na trudnych wydarzeniach z przeszłości nie redukuje dysfunkcji w wystarczającym stopniu, ani nie wspiera samoregulacji.

Metaproces w modelu NARM™ polega na rozwijaniu uważnej świadomości siebie w chwili obecnej. Zaprasza on klienta do fundamentalnego procesu dociekania:

„Jakie są wzorce, które powstrzymują mnie przed byciem obecnym dla siebie i innych w tym momencie i w moim życiu?”

Eksplorujemy to pytanie na następujących poziomach doświadczania: kognitywnym, emocjonalnym, fizjologicznym oraz felt sense. NARM™ eksploruje osobistą historię klienta w stopniu koniecznym do ustalenia, że wzorce z przeszłości zakłócają bycie „tu i teraz” w kontakcie z samym sobą i z innymi. To sprowadza aktywny proces dociekania do przyglądania się stylom przetrwania i wchodzenia w relacje, jakimi posługuje się klient, wzmacniania jego mocnych stron i pomagania mu doświadczać poczucia sprawczości w trakcie przeżywania trudnych momentów w obecnym życiu.

Metaproces NARM™ zawiera dwa procesy związane z uważnością (mindfulness):

  • uważność somatyczną,
  • uważną świadomość zasad organizujących osobiste adaptacyjne style przetrwania.

Korzystając z tej podwójnej świadomości, która jest zakotwiczona w chwili obecnej, stajemy się uważni na kognitywne, emocjonalne i fizjologiczne wzorce, które zaczęły się w przeszłości, bez wpadania w pułapkę uznania przeszłości za ważniejszą niż teraźniejszość. Pracując w podejściu NARM, stopniowo wzmacnia się kontakt z self w teraźniejszości. Śledzenie procesu pojawiania się kontaktu i jego braku, regulacji i dysregulacji, pomaga klientowi odzyskać poczucie sprawczości i nie czuć się ofiarą własnego dzieciństwa.

Stosowanie technik opartych na zasobach, które pracują nad subtelnymi zmianami w układzie nerwowym, znacznie podnosi efektywność terapii. Praca z układem nerwowym jest kluczowa dla przerwania tendencji mózgu do przewidywania przyszłości. To prawdziwy kontakt z własnym ciałem i z innymi ludźmi przywraca uzdrawiającą regulację. Stosowanie technik, które wspierają silniejsze połączenie z samym sobą i z innymi jest nieodzownym elementem wzmacniania skutecznej samoregulacji.

 

Dwa wymiary uważności

Pomiędzy ciałem a mózgiem ("bottom-up", "dół-góra") i pomiędzy mózgiem a ciałem ("top-down", "góra-dół") zachodzi nieustannie wymiana informacji. Podobnie dzieje się pomiędzy niższymi i wyższymi strukturami mózgu, czyli pniem mózgu, układem limbicznym i korą mózgową. NARM™ stosuje zarówno styl pracy "dół-góra", jak i "góra-dół", aby zapewnić klientom jak najgłębszą eksplorację oraz jak najszersze rozumienie własnych doświadczeń.

Podejście „top-down” stawia postrzeganie i emocje w centrum zainteresowania. Natomiast podejście „bottom-up” skupia się na ciele, na felt sense oraz na reakcjach instynktownych, które są przekazywane przez pień mózgu do wyższych struktur mózgowych. Stosowanie obu perspektyw znacząco wpływa na poszerzenie opcji terapeutycznych.

Uważna świadomość podkreśla znaczenie uświadamiania sobie swoich myśli i emocji.
Somatyczna uważność skupia się na odczuciach z ciała i reakcjach instynktownych, w czasie, gdy są one przekazywane przez pień mózgu do wyższych partii struktur mózgowych.

 

Praca z Siłą Życiową

Wszyscy spontanicznie dążymy do zdrowia i kontaktu. Niezależnie od tego, jak bardzo wycofani czy odizolowani się staliśmy, czy też jak silnej doświadczyliśmy traumy, na najgłębszym poziomie – podobnie jak w roślinie, która spontanicznie kieruje się ku słońcu – w każdym z nas jest impuls do nawiązania kontaktu z innymi. Jak stwierdza Laurence Heller, ten organiczny impuls jest powodem powstania Modelu NARM™.

 

Szkolenie w zakresie metody NARM™ uczy:

  • Pracy "tu i teraz" z wczesnymi stylami adaptacji, które, mimo że niegdyś służyły ratowaniu życia, obecnie utrudniają klientowi doświadczanie życia w pełni.
  • Umiejętności potrzebnych do pracy z traumą rozwojową w odróżnieniu od traumy szokowej, a także rozumienia, kiedy interwencje stosowane przy pracy z traumą szokową są przeciwwskazane w pracy z traumą rozwojową.
  • Podejścia do złożonych zależności pomiędzy rozregulowaniem układu nerwowego a zaburzeniami tożsamości, jak w przypadku toksycznego poczucia winy, niskiej samooceny czy ciągłego obwiniania się.
  • Rozróżniania sytuacji, kiedy należy pracować "bottom-up" (dół-góra), a kiedy "top-down" (góra-dół), a także, kiedy połączyć oba sposoby, aby poradzić sobie z wyzwaniami traumy rozwojowej.
  • Sposobu wspierania klientów w uważnym i konstruktywnym procesie odrzucenia identyfikacji z zaburzeniami tożsamości.
  • Nowej, spójnej teorii pracy z afektem i emocjami, która ma na celu wpieranie ich psychobiologicznego dopełnienia.

 

O twórcy NARM™

Dr Laurence Heller jest twórcą NeuroAffective Relational Model™ (NARM™), ujednoliconego systemowego podejścia do pracy z problemami rozwojowymi oraz z traumą szokową. Jest także współautorem książki Crash Course, A Self-Healing Guide to Auto Accident Trauma and Recovery opublikowanej w języku angielskim, niemieckim, duńskim oraz włoskim. Mówi w kilku językach i przez ostatnie 15 lat prowadził seminaria i szkolenia w podejściu NARM™ oraz Somatic Experiencing w Szwajcarii, Francji, Danii, Niemczech, Austrii, Belgii, Izraelu, Grecji, Holandii, Irlandii, Norwegii, Szwecji, a także w Stanach Zjednoczonych.

Laurence Heller pracował dotąd dla kilku znaczących uniwersytetów i prowadził kursy i seminaria w szkołach medycznych, szpitalach, klinikach leczenia bólu, zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie. Jest współzałożycielem Gestalt Institute w Denver oraz Rocky Mountain Psychotherapy Institute, gdzie przeszkolił setki pracowników zdrowia psychicznego. W ciągu ostatnich 20 lat superwizował tysiące przypadków zgłaszanych przez terapeutów ze Stanów Zjednoczonych oraz z Europy.

Polityka cookies

Ten serwis korzysta z plików cookies do przechowywania informacji na twoim komputerze.

Czy akceptujesz?